Gelukkig gunden de weergoden ons deze zaterdag weer de kans om te shinen. Op de hel van Zoudenbalch moest er gewonnen worden van VSC 9. De eerste wedstrijd tegen deze mannen  werd op het nippertje met 4-3 gewonnen, met een heldenrol voor Bas. Aangezien hij er vandaag niet was, konden we het niet weer op de laatste minuut laten aankomen. De coach had via wat spionage al opgemerkt dat de VSC 9-topscorer er niet bij zou zijn. Aan de andere kant miste Odin 5 zowel Bart als Remco als Lam, waardoor we met een acuut keepersprobleem zaten.. Roelof van het derde maakte echter een einde aan deze paniek, waarvoor dank.

De vervelendste tegenstander in de eerste helft was de laagstaande zon. De sluwe vossen van VSC 9 hadden de toss gewonnen en ervoor gekozen om met de zon in de rug te spelen. Daardoor stonden wij voortdurend met de ogen te knijpen. Ondanks deze grote handicap had Odin al snel het beste van het spel.  VSC bleef vooral hangen op eigen helft en was in de omschakeling te traag om iets te kunnen uitrichten. Dit spelbeeld betekende dat het erg druk was rond de vijandelijke zestien. Met deze kleine ruimtes was het moeilijk om grote kansen te creëren. Misschien was dit de reden dat er wat  irritatie ontstond tussen Odin 5- spelers. Desondanks ging het langzaam beter. Een dood spelmoment, steeds belangrijker in het moderne voetbal, leverde de openingstreffer op.  Een vrije trap van Leon vanaf de linkerkant  zag eruit als een indraaiende voorzet, werd door niemand aangeraakt en de keeper had het spreekwoordelijke nakijken.  Toch een opluchting en hopelijk de aanzet tot meer.

Odin ging netjes op dezelfde voet door. Nog steeds kregen we weinig enorme kansen, maar het wachten was op het befaamde balletje dat goed valt. De onvermoeibare Piet leidde met goed jagen de 2-0 in. Hij veroverde de bal na een foutje van de VSC 9-keeper en kon de bal gevaarlijk voorgeven. Een doelpoging van Leon werd nog van de lijn gehaald, maar Jorne verdubbelde uit de rebound de voorsprong. Zo ongeveer het enige schot op doel van VSC was een kolderieke poging vanaf de aftrap,  die eruit zag als het teruggeven van de bal na een blessure. De grootste zorg voor Roelof was dan  ook hoe hij een beetje warm bleef op de doellijn.

In de tweede helft bleef het balbezit ongeveer pak ‘m beet 70/30 in het voordeel van Odin. De verdediging was de VSC-aanvallers volkomen de baas en voorin ontstonden steeds meer gevaarlijke momenten. Jorne maakte een paar oogstrelende acties, gevolgd door dito schoten die net over of naast de kruising vlogen. Net mis is helaas ook gewoon mis. De simpele aanpak van Piet leverde wat dat betreft meer succes op.   Tot twee keer toe plaatste hij de bal niet al te hard en laag onder de oksel van de VSC-keeper  voor de 3- en 4-0, waarvan eenmaal na een mooie aanval. Leon probeerde het tussendoor nog van afstand, voordat weer een dood spelmoment de volgende treffer bracht.

Onno was al diverse malen zonder resultaat mee naar voren gegaan, dus besloot Hugo nu eens de aanval te zoeken bij een corner. De afgeslagen bal belandde voor zijn voeten en vanaf randje zestien  liet Coach de wreef bulderen. De arme bal had geen andere keus dan de kruising in te gaan, hierbij nog *kuch* licht getoucheerd *kuch* door een VSC-verdediger. Na weer een vruchteloze poging van Onno was  The Foxes Boy de volgende verdediger die uit een corner scoorde. Met een intikker ongeveer vanaf het vijfmetergebied bleek hij ook deze wedstrijd weer zo sjerp als een mes.

Je moet tenslotte maar net op die goede plek weten te gaan staan en de makkelijkste zijn vaak juist de moeilijkste, je kan er lang of kort over praten maar het staat op dat moment dus wel gewoon 6-0. Een getergde Onno zal de volgende wedstrijd ongetwijfeld zijn gram willen halen, of ook Niels en Ivo een keer mee naar voren laten gaan want dat lijkt geluk te brengen.

Een hoogtepunt na afloop waren de met scheerschuim gevulde sokken van Jorne. Het eerste staaltje ultieme voetbalhumor van Odin 5, er werd ge-gieeeerd in de kleedkamer. De kwade genius was Onno, die direct een vergeldingsactie om zijn oren kreeg toen Jorne hem met de scheerschuimsok in zijn gezicht sloeg. Het mag duidelijk zijn dat vanaf nu niemand meer veilig is. Dankzij twee foute ingooien  van, alweer, Ivo en eentje van Jasper kreeg iedereen drie gratis biertjes, die heerlijk smaakten met de gortdroge tosti’s, bij gebrek aan frituur. Volgende week mogen we proberen om eens een resultaat te behalen tegen een van de hoogvliegers, uit tegen Hercules. De kans dat deze doorgaatis klein: weersverwachting voor vrijdagnacht -10!! Het grote Odin 5 Bowlingballen Omkegelen Event  zal wel doorgaan, daarna is het winterstop. Namens Romano Denneboom allemaal alvast een gezellige Kerst!

Met na afloop (als het aan Jimmy ligt) een onofficiele afterparty in de Helling, Poema, of op Thunderdome. TERROR!!!

http://www.youtube.com/watch?v=XHFN4Ns8l-w&feature=player_embedded

In een journalistenteam blijft zo’n roddel niet lang sudderen. Check dubbelcheck. Niet veel later heb je nieuws. Nu dus.

Gewaardeerd Odin 5 veteraan Lucas ‘de slager’ van de Meerendonk maakt zijn comeback bij het vijfde. Een half jaar geleden vertrok hij vanwege de vervelende reistijd tussen zijn woonplaats Amsterdam en de kantine van Odin. Zijn meisje woont in Utrecht, en zij heeft bij samenwoonplannen aan het langste eind getrokken. Binnen twee weken betrekken ze een woning in de binnenstad. Van de Meerendonk: ,,Vandaar dat een comeback bij Odin niet kon uitblijven. Het voelt als thuiskomen.”

Nog voor de winterstop zal de verdediger zijn rentree maken op de Utrechtse velden. ,,Ik zie er enorm naar uit. Mijn conditie is prima. Zo heb ik regelmatig sprintjes getrokken om een tram te halen, of om optijd bij de W.C. te zijn.” 

Het geweldige nieuwsbericht gaat gepaard met een dringend advies aan alle jongens van vijf: vergeet voortaan op trainingsavonden je scheenbeschermers niet. Tegenstanders die meelezen zijn ook gewaarschuwd voor de zaterdagen..

Kansen dus om eindelijk de tweede zege van het seizoen binnen te slepen. Helaas was bijna de volledige voorhoede van Odin 5 verhinderd, waardoor de coach weer eens voor een hersenkrakend dilemma stond. De enige overgebleven spits Jos had de afgelopen training uitgeblonken in het missen van kansen, en wie o wie moest de plek naast hem innemen? Onno als Appie Happie-spits, Jimmy als zwervende draver, zomaar The Foxes Boy? Het werd anders. Toen Piet het Post-Itje met de opstelling overhandigd kreeg, lachte hij de spreekwoordelijke ballen uit zijn broek. De coach had namelijk zichzelf in de spits geposteerd. Dat maakte de volgende opstelling:
Bart

Niels / 2. Ivo v.d. B., Onno, Lam, Ivo H.

Jimmy, Piet, JB, Jasper

Jos, Hugo
In de kleedkamer volgden nog wat verhalen over diarree en wie de knapste travestiet van het team zou zijn. Ook meldde Jos in geuren en kleuren dat hij de afgelopen nacht met 6 man voor 800 (achthonderd) euro aan drank had opgemaakt in het supportershome van FC Utreg. Indrukwekkend, al leek het daarmee nog moeilijker te worden om vandaag te scoren.Gelukkig was in de wedstrijd niets te merken van een kater bij Jos. De verdediging van RUC speelde behoorlijk op één lijn en was bovendien niet erg snel, waardoor Jos en de coach geregeld gevaarlijk opdoken bij diepe ballen. Onze kersverse versterking schoof de bal dan ook al vroeg langs de RUC-keeper: 1-0.
De coach schoot de bal uit zeer kansrijke positie op de benen van de doelman, en Piet miste een haast niet te missen rebound van zijn eigen schot. Diezelfde Piet strooide met lepe steekpassjes, maar de coach werd meermaals dubieus afgevlagd wegens buitenspel. Gelukkig was het wederom Jos die aan de linkerkant doorbrak, en de bal heerlijk in de verre hoek krulde voor nummer twee. Keeper Bart kon ondertussen bekijken hoe het gras groeide aan de andere kant, want Niels, Onno, Lam en Ivo H. hielden het potdicht. Op het middenveld werd de slag ook voortdurend gewonnen. Tekenend was dat de toch verdedigend ingestelde Jasper makkelijk zijn man voorbij kwam. Helaas was Odin rond het vijandelijke doel net iets te slordig om de wedstrijd voor rust te beslissen.
Er leek dus niets aan de hand toen we aan de thee gingen, maar om billenknijpen in de tweede helft te voorkomen moest de score snel uitgebouwd worden. Het eerste wapenfeit begon met een rare bal die rond de middellijn aan de rechterkant recht de lucht in ging. De coach deed voor wat vrouwelijk schoon aan de zijlijn nog net iets meer zijn best, en nam de bal met het hoofd mee om op te stomen voor een lage voorzet. Die werd door Jos en een RUC(haha)-verdediger half geraakt. Piet kreeg ‘m wel onder controle en besliste met een bekeken schot de wedstrijd.
De overmacht van Odin werd daarna alleen maar groter, met zo’n 77 procent balbezit voor de roodhemden.Toen RUC de bal weer eens over de middellijn kreeg, schoot Lam hem met verve terug naar de andere kant, prachtig in de loop van de coach. Die had plotseling zo’n 30 meter vrij baan richting de keeper. De makkelijkste zijn soms de moeilijkste, maar de gelegenheidsspits rondde koeltjes af. Volgens afspraak mocht Onno in de spits komen bij een doelpunt van Aldo, die de wedstrijd centraal achterin vervolgde.
RUC had het conditioneel zwaar en het laatste half uur van de wedstrijd was het freewheelen geblazen voor Odin 5. Ivo v/d B. ging als een sneltrein langs de linkerkant en enkele RUC’ers (haha), jammer genoeg kreeg niemand de voorzet erin. Jimmy deed keer op keer alles goed, behalve de bal erin schieten, en Onno kon een afgemeten voorzet van The Foxes Boy niet richting doel koppen. De coach was als cornernemer ook nog geregeld voorin te vinden. Zo teisterde hij de lat met een schot van 20 meter en deed hij bijna een Van Basten, door een corner in één keer op de paal te schieten.
Het onvermijdelijke gebeurde na weer een rommelige situatie voor de RUC-goal. Het was publiekslieveling The Foxes Boy die de bal vanaf een meter of vijf onhoudbaar hoog in de goal schoot. De prijs voor het beste juichen ging zonder enige twijfel naar het krachtmens. Als een ontploffende Hulk stuiterde de Limburger luid brullend over het veld, terwijl de supporters ’sjerppeh’ scandeerden. Zijn eerste velddoelpunt in een officiele KNVB-competitie, en weer een neutralisering van de eigen goal. Chapeau! De volgende gaat ook gewoon weer in het doel van de tegenstander JB, zeer zeker.
Die volgende viel al bijna in de laatste minuut van de wedstrijd, op ongeveer dezelfde wijze. De inzet van John-Boy werd echter met de hand gekeerd door een RUC’er (haha!) op de doellijn. Pinantie dus, en het was even onduidelijk wie hem zou nemen. De coach wilde wel maar eiste niets. Onno werd daarom aangewezen, maar die bood op zijn beurt aan om Hugo onbevangen een penalty te laten nemen (en wilde vooral graag een velddoelpunt maken). Hulde voor dit sportieve gebaar. Denkend aan het geschenk van Onno en de dames op de tribune wist de coach dat hij deze echt niet mocht missen. De ontlading was dan ook enorm toen de pingel erin ging voor de bevrijdende 6-0.
Weinig aan te merken op deze pot, behalve dat we nog iets meer hadden mogen scoren. Dit is trouwens de eerste keer dat we punten hebben gehaald in een wedstrijd waarin Leon geen doel trof. Niet langer zullen de hooligans van de tegenpartij het hebben over de FC Reyes, en Leon zelf hoeft minder gebukt te gaan onder de enorme druk van het moeten scoren. Verder mogen we Bart feliciteren met het houden van de heilige Nul, hij schaart zich hiermee in een illuster rijtje waar tot nu toe alleen Dave The Save in stond.Een goede generale voor Milaan-uit. Daarna krijgen we Odysseus-thuis, Sterrenwijk-thuis, Rivierwijkers-uit, Sterrenwijk-uit en VSC 9-thuis. Op naar de volgende winstpartij(en) tegen deze concurrenten!
Supporters:

Boudewijn van Ameijde

Pa en Ma Van Schaijk

Judie Jaspers

Julia van Gemert

Door Remco.

“Ik heb nog nooit zo’n rotwedstrijd meegemaakt”, zei Koen na het debacle van zaterdag. En de doelman kon na diep graven in z’n tienjarige voetbalcarrière niet anders concluderen. 10 oktober 2009 is een dag die we het liefst vergeten of verdrinken.

Toch moet er lering uit getrokken worden, wil Odin 5 niet de Gekke Henkie van de zesde reserveklasse worden. De dag begint goed. In kleedkamer zitten een paar katers maar omdat de mannen van Odin pas om 14:30 aan de bak moeten, zijn het slechts kittens vergeleken bij de reguliere alcoholvergiftiging waarmee het vijfde kampt. Alleen Onno ‘de Beuker’ Beukers moest een paar keer flink slikken om het ontbijt op de juiste plek te houden.

Verder oogt het team fris met de nieuwe aanwinsten Jos en Danny. Door een paar stevige Hollandse buien is het ideaal weer om een balletje te trappen. Helaas was dit vaderlandse weer geen voordeel voor Odin want de VSC heeft het team versterkt met een aantal Britten en die smelten natuurlijk ook niet van regen. Toch pakt Odin een flink thuisvoordeel omdat de fanclub van Jos de tribune ongekend opvult.

Goede voortekens voor Odin maar aan het begin van de match regent het slechts regen en geen doelpunten. Toch domineert Odin en met name op links loopt het erg goed. Wie er ook loopt is coachie. Het lijkt er op dat ‘Der Aldo’ overal is. Het is dan ook niet meer dan terecht dat de 1-0 valt. Leon laat de verdediging van VCS in angst en vertwijfeling achter met een doelpunt van ongekende klasse in deze klasse.

Dat geeft de goede burger moed, denkt Odin. Even lijkt het erop dat iedereen het kwakkelende doelsaldo omhoog wil helpen. Zulk initiatief moet natuurlijk niet in de kiem gesmoord worden maar wat te doen bij balverlies? Met de wijsheid van nu zeggen we: ‘terug hollen met die kadavers!’ Het loopt echter anders. De VCS-spits kapt, draait en de laatste verdedigende strohalm heeft het nakijken. De doelman komt te laat uit en wordt pijnlijk gepasseerd door benen. 1-1 en Odin is terug bij af.

Vlak voor rust heeft Remco dan maar besloten om uit te komen op alles wat beweegt of het nu een bal heeft of niet. Zo ook op de rechtsbuiten van VCS. Het veld is glad en met onvriendelijk vaartje wordt de aanvaller naar de grond gewerkt. De beste man krijst als een tienermeisje tijdens haar ‘eerste keer’. De scheids houdt de kaarten gelukkig op zak en de bal wordt ook niet op de stip gelegd. VCS doet beklag en Odin telt z’n zegeningen.

Na de thee gaat Odin in een hogere versnelling. Vooral Jorne wil bloed zien na een onfortuinlijke misser in de eerste helft. Vroeg in de tweede helft maakt hij dan ook een ongenadelijke treffer. Het publiek is door dolle heen en ook Jos wordt door z’n fans naar het doel geschreeuwd. Met resultaat want met een paar rake bewegingen komt hij voor de keeper van VSC. Jos blijft koel en zoekt naar een gaatje. Dat vindt hij tussen de benen van de goalie. 3-1 en de woorden van Jorne in de rust (dit is zo’n wedstrijd waarvan we achteraf zeggen dat we hadden kunnen winnen) zijn een loze frase geworden.

Odin moet dan nog een half uurtje ballen. Waar het team de verdediging had moeten versterken met middenvelders blijven de Germaanse dondergoden vechten voor de totale vernietiging van VSC. Maar dan is koek op bij Onno en zeer terecht overigens. ’De Beuker’ heeft het Odin-goal een uur in een onneembare vesting veranderd. Dat eist z’n tol.

Gelukkig is Odin in het bezit van een andere rauwdouwer. The Foxes Boy, speelt al een uur zeer verdienstelijk op het midden en zakt nu naar achteren. Niets aan het handje dus gewoon radertjes laten draaien en wachten op het eindsignaal. Maar er zit zand in de machine. VSC countert en de bal belandt bij hun rechtsbuiten (die wonderbaarlijk is genezen). Met een paar aardige bewegingen passeert hij één van de Odin-verdedigers. In plaats van hem te laten komen en zorgen dat ie de bal niet kwijt kan, loopt de rest van de verdediging na hem toe. Ook zij hebben het nakijken en drie man staat vrij voor de goal. Een
gouden formule voor VSC want de 3-3, 3-4 vallen op vergelijkbare wijze.

VSC gaat naast de schoenen lopen en maakt stomme fouten. Iedere zichzelf respecterende voetballer weet dat alleen de keeper een bal in handen mag pakken en rest van de spelers niet. Wanneer je dat toch doet, krijgt het andere team een vrije trap. Wanneer de speler hands in het zestienmetergebied maakt, is dat dus een penalty. VSC is echter uiterst verbaasd en pakt op de valreep nog twee gele kaarten. Blijkbaar weten de heren ook niet dat de scheidsrechter doorgaans geen beslissingen intrekt na aanleiding van boze woorden.

Zo gloort er weer hoop aan de horizon voor Odin, want er is aan penaltyspecialisten geen gebrek. Wie schopt ons weer de wedstrijd in? Jorne heeft een puike pegel in huis en Leon weet de kruising geblinddoekt nog te vinden. Maar wanneer er zoveel druk op staat, is Oost-Duitse degelijkheid geboden. Der Aldo heeft een schot waar iedere doelman bang van wordt en is doorgaans trefzeker vanaf 11 meter.

Coach legt de bal op de stip en kijkt nog even naar de matig presterende VSC-doelman. Is het de druk,
is geen chocomel gedronken of is het de grootste domme pech die ons team ooit heeft gehad. De keeper duikt en tikt de bal uit het doel. Het voltallige Odin team ziet met lede ogen aan hoe de verdediging de bal wegwerkt. Helaas wordt er net te laat bedacht om in te lopen. Het drama is compleet als daarna een tegenaanval ontstaat en John-Boy door vermoeidheid en teleurstelling geteisterd over de bal heen trapt en VSC de 3-5 kan inschieten. Wat moet je dan nog na zo’n wedstrijd: een bidon de grond intrappen en vloeken, een cynische grap maken of gewoon even in een stilte traan laten. In dit geval gaf ook nu weer de coach het goede voorbeeld.

Odin en VVJ deden in de eerste helft weinig voor elkaar onder. Odin was ietsjepietsje beter, maar kon geen verschil maken. Een hoogst ongebruikelijke situatie voor Odin 5, maar door de vergelijkbare sterkte stond het na pakweg een half uur nog 0-0. Weinig actie voor de beide doelen, terwijl Remco tijdens zijn comeback toch juist zin had in een paar showduiken. En plots was het moment daar. De coach –die in verband met de aanhoudende afwezigheid van Onno centraal in de verdediging stond – speelde strak door het midden Jorne in de voeten. Die draaide in een vloeiende beweging bij een uitstekende Aziatische verdediger van VVJ weg, om vervolgens Leon een doelkans te bieden. Leon had eerder zijn eerste kleine kansje van de wedstrijd gemist, en kreeg nu de bal wel heel aantrekkelijk dichtbij de keeper. Weldra zal iedere verdediger van de 6e reserveklasse het weten: zo’n kans hoef je Leon niet te geven, tenzij je zin hebt in een aftrap. Ogenschijnlijk simpel –maar je moet het maar doen- tikte Leon de bal langs de doelman. Met deze aangename voorsprong mocht Odin de kleedkamer opzoeken. Daar had John-Boy overigens nog bijna een stokje voor gestoken. Hij deed een poging VVJ aan een strafschop te helpen, middels een onmiskenbare handsbal. Maar de scheidsrechters in Utrecht hebben nu eenmaal een zwak voor de goede intenties van JB, dus als zovaak ontsnapte hij aan straf.

Na rust begon onze minst favoriete helft: de tweede. Koen was na een sterke eerste helft uitgeput, wat ruimte bood aan Jasper om het veld te betreden. Pieter had te kampen met een pijnlijk bovenbeen, en halverwege de tweede helft moest ook hij afhaken. Wellicht was het verlies van deze sterkhouders dat Odin deed terugvallen in bekende patronen. De verdediging wankelde aan alle kanten, en vaker dan Eddy lief is verschenen VVJ’ers rond de zestien van Remco. De vijand wist de bal aardig rond te tikken, maar in de buurt van ons doel bleek hun schotkracht mee te vallen. Odin liet zich zo nu en dan ook aanvallend zien, maar tot goed uitgespeelde kansen kwam het niet meer. Wat iedereen voelde aankomen gebeurde uiteindelijk ook. Toen een VVJ’er voor de zoveelste maal ongestoord door onze verdediging mocht zwerven (met de bal), waren Piet en Jorne ertoe bereid de tegenstander gelijktijdig onderuit te schoffelen. Naast een vrije trap volgde hierop een gele kaart. Voor wie was echter niet voor iedereen helder. Of het nou voor Piet of Jorne was, de straf was overdreven. De matig genomen vrije trap kwam achter de muur terecht. Een drietal aanvallers van VVJ botsten welhaast tegen elkaar toen ze vol enthousiasme de bal langs Remco wilden schieten. Odin stond erbij en keer ernaar. Aanvallers die niet op hun plek blijven wachten tot ze bal krijgen, het blijven lastpakken voor Odin-verdedigers.

Wat volgde was chaos. In die rommelige periode van een ietwat gefrustreerd Odin maakte Jelle Kip zijn debuut. Hij speelde onwennig, maar het was dan ook een lastig moment om je eerste speelminuten bij Odin 5 te maken. Vlak voor tijd was er nog een dieptepuntje voor Odin. In een gepassioneerde poging zijn team alsnog de winst te bezorgen, gooide Jorne vlakbij vijandig doel zijn been richting de bal. Er was echter een verdediger voor gaan staan. Die werd weliswaar onbedoeld, maar daarom niet minder hard geraakt. De scheidsrechter gaf terecht geel, en zag tot zijn verbazing (en die van vele anderen) tot de conclusie dat nummer vijftien al op z’n blaadje stond. De eerste rode kaart van Odin 5 was een feit. Onno zal bij zijn terugkomst flink zijn best moeten doen om voor de winterstop het kaartenklassement aan te voeren. Dat was ten slotte vorig jaar zijn belangrijkste vermelding in de statistieken. VVJ had weinig tijd om van de situatie gebruik te maken, het bleef 1-1. Een gelijkspel is zeldzaam in de Odin 5 historie, we kennen alleen de traditionele 2-2 tegen CDW. Misschien hebben we (nu CDW niet meer in onze competitie zit) in VVJ een nieuwe tegenstander gevonden om tegen gelijk te spelen.

Leermomentjes (vanaf heden een vast onderdeel in wedstrijdverslagen):
-Raak de bal niet met de hand, zeker niet binnen de eigen zestien meter. Alleen als je John-Boy heet kom je daar mee weg.
-Heb je de bal in de buurt van vijandig doel, geef de bal aan Leon.
-Als je de bal naar een medespeler wil overbrengen, schiet hem dan laag over de grond, in een rechte lijn en met enig tempo naar je ploeggenoot. Veel Odin 5 spelers hebben een leeuwenhart maar een zeer gebrekkige traptechniek. Laten we hier donderdag op oefenen.
-Als je reeds een gele kaart hebt ontvangen, schop dan geen tegenstander ongemeen hard tegen de enkels, dat kan een rode kaart tot gevolg hebben. Wil je zoiets toch doen, trek dan na de eerste kaart een ander shirt aan, in de hoop dat de scheidsrechter alleen je rugnummer nog weet.