| zaterdag 21 januari 2012 | Odin 5 vs Vreeswijk 2 : 1-6 |
|
De klok slaat 1300 wanneer Koen sippend aan zijn cappuccino een croissantje met jam aan het smeren is. Besmuikt gniffelend kijkt hij naar buiten, en prijst zich zelf rijk dat hij zich aan deze hel heeft ontrokken. De Hel is in deze het voetbalveld bij vv Odin, waar 12 dappere strijders de eer van de aloude Joodse club verdedigen. Voor aanvang waren de voortekenen al niet goed. Leon lacht verdwaasd op de vraag of hij top fit is, een vraag die hem absurd voorkomt. Het Amsterdamse nachtleven heeft bij hem zijn tol geëist, en ook Tim is niet appeltjesfris. Jasper en Onno maken hun rentree, doch ware fitheid is alleen bij het centrale verdedigingsduo Jurriaan en Johan te vinden. Dat fitheid niet de enige factor van belang is blijkt bij de eerste 4 doelpunten van Vreeswijk , waar het centrale verdedigingsduo , hoewel topfit, niet vrijuit gaat. Jorne gooit er nog wat krachttermen uit, in de zin van 'kom op nu odin, werken voor elkaar' , maar Niels heeft geen idee wat Jorne bedoelt. Niels analyseert wedstrijden louter binnen het framework van het fair play klassement, waar in het 5e vandaag inderdaad niet onverdienstelijk presteerde. In de rust krijgt Niels zowaar nog bijval van Jimmy, maar die zijn we over het algemeen meer dankbaar voor zijn assistent- scheidsrechter capaciteiten dan zijn voetbalinzicht, dus we laten het lopen. Een deprimerende 4-0 achterstand in de rust, en Bart besluit dat er koppen moeten rollen. Genadeloos deelt hij een mentale mokerslag uit aan zijn centrale verdediger, en besluit hem zonder uitleg te wisselen. Daar Koen nog steeds geniet van een warm bubbelbad, moet de zondebok wel plaats in het doel nemen. Dit blijkt een ware meesterzet, en in de 2e helft gaat odin 5 minuten lang te keer als de Duitsers bij de Grebbeberg. Enige verdwazing maakt zich meester bij Niels, die dacht dat het 5e van Odin louter bij een plaatje van de Venga Boys in vage schotse clubs zoveel energie aan de dag kon leggen. Onno echter stond als een ware veldheer de lijnen uit te zetten, en Wilco en Frank voetbalden op zo'n hoog niveau dat je haast zou vergeten dat dit pas hun eerste jaar bij Odin is. De 1-4 was dan ook een logisch gevolg. Na deze geweldige periode kregen we een kleine terugval, waarbij de scheids ook niet meehielp door de wedstrijd niet te staken. De 1-6 was snel gemaakt, nadat ze al eerder de 1-5 maakte. Algemene pipsheid zou men misschien in de kleedkamer verwachten, maar het tegendeel is waar. Odin was niet uit het lood geslagen, en gesterkt met wat biertjes in de derde helft stond Hugo zelfs op de bar te schreeuwen dat we ze volgende week wel ff terug zouden pakken. Deze feestelijkheden werden nog versterkt door het feit dat Daan zijn vader van staal gemaakt bleek te zijn, en manmoedig verkeersongelukken van zich af wist te wimpelen. Met Daan & Koen ( en Remco?) moet volgende week een punt mogelijk zijn. |
Comments
Ik moest hardop grinniken. En ik begin Remco ondertussen ook wel te missen ja.